پروژه کارشناسی

سلام به سایت بونکا. من و یکی از دوستانم با هم در حال انجام پروژه کارشناسی هستیم. من اصرار دارم که این کار رو باید خیلی جدی و درست انجام بدیم. احتمال این هست واقعا که یک کار خیلی بزرگ و جدی انجام بدیم. ولی دوستم اصرار داره که این پروژه رو هر ساله تعداد زیادی دانشجو انجام میدهند. فقط در حد خاک خوردن توی کتابخونه ی دانشگاه تموم میشه. نظر شما چیه؟

آینده پروژه کارشناسی

اگ چیزیه که ارزششو نداره انجام ندین

در ۱۳۹۹/۰۲/۱۰.
افزودن نظر
3 پاسخ(ها)

من سال دوم ارشد رشته مهندسی کامپیوتر هستم. یکی از بهترین دانشگاه های دولتی ایران (دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی) درس میخونم. ما هم توی دوران کارشناسی باید پروژه تحویل میدادیم. پروژه ای که هم باید مثل یک داشنجوی ارشد ازش دفاع میکردی و هم سه واحد محسوب میشد. من خیلی سختی کشیدم. پروژه ی خیلی سختی رو انتخاب کردم و همه کاراشو خودم کردم. تجربه ی من میگه که استادا دوست دارند از قِبَل دانشجوهاشون به یک فیضی برسند. استاد من یک سفارش ساخت اپلیکیشن رو از یک شرکت گرفته بود و با اینکه همه کاراشو خودم کردم ولی به اسم اون هم تموم شد و در واقع هیچی، به جرات میتونم بگم هیچ تاثیری انچام اون پروژه  تا الآن زندگی من نداشته. البته این تجربه من بود و باز هم با توجه به استاد و دانشجو و موضوع میتونه همه چیز متفاوت باشه.

پاسخ داده شده در ۱۳۹۹/۰۱/۳۰.
افزودن نظر

من یک مهندس صنایع هستم. سال ها درس خوندم. ۴ سال کارشناسی رو حساب کن و ۲ سال ارشد. همیشه سعی کردم بالاترین نمره ها رو بیارم و بیشترین فعالیت رو توی کلاس های درسیم داشته باشم. همیشه جز دانشجوهای ممتاز کلاس و ورودی خودم بودم. ولی الآن چی؟ الآن هیچ کاری نمی تونم بکنم. جایی استخدام هستم و کاری میکنم که حتی با مدرک کارشناسی هم میتونستم به اینجا برسم. حقوقی رو دارم که اگه همون زمان کارشناسی براش تلاش میکردم و به این حقوق میرسیدم خیلی موفق تر از الآن بودم. من نمیدونم توی رشته ی شما چه طور هست و چی به چیه. ولی برای ما واحد پروژه اختیاری بود و من این واحد رو برداشتم و دقیقا به حرف دوستمون ساینا خانم رسیدم که همه ی استادا فقط به فکر این هستند که از دانشجوهاشون چطور برای افزایش اعتبار خودشون استفاده کنند در حالیکه هیچ سودی به دانشجوها نمیرسه.

پاسخ داده شده در ۱۳۹۹/۰۲/۲۳.
افزودن نظر
بهترین پاسخ

ببینید دوستان تمام صحبت های شما درست هست. اما مشکل ما اینه که همه ی ما داریم از زاویه ی دید خودمون به مشکلی که دوستمون مطرح کردند نگاه می کنیم. همه ی این صحبت ها و نظریات میتونه درست باشه ولی همه چی توی این جهان نسبی هست. میگم نسبی چرا؟ چون همه چی بستگی به دوستمون و هدف ایشون داره. اگه هدف ایشون و دوستشون کار کردن هست نه درس خواندن و عضو هیئت علمی شدن یا حتی اپلای کردن و کار کردن در حوزه ی تحقیقات (ریسرچ) بهترین کار اینه که زودتر یک چیزی رو به عنوان پروژه که این ۳ واحد هم تموم بشه، انجام بدند و زودتر به آرزو و اهداف خودشون برسند. ولی اگر هدفشون غیر از اینهاست، باید تلاش کنند و اتفاقا پروژه ی خوبی را با استاد خوبی انجام بدهند تا بتونند حتی در آینده ریکام (توصیه نامه) خوبی هم از اون استاد بگیرند. همه چیز بستگی به شما داره.

پاسخ داده شده در ۱۳۹۹/۰۱/۲۱.
افزودن نظر
  • پاسخ شما

    برای ارسال پاسخ, شما باید شرایط و ضوابط و قوانین و حریم خصوصی را قبول کنید